nieuws

van ons

De wijzigingen in het arbeidsrecht met de komst van de Wab (1): nieuwe ontslaggrond

Op 28 mei 2019 heeft de Eerste Kamer de Wet Arbeidsmarkt in Balans (Wab) aangenomen. De Wab beoogt de verschillen tussen flexibel en vast werk te verkleinen door flexibele arbeid minder aantrekkelijk te maken. Dit zou volgens de wetgever een prikkel voor werkgevers zijn om werknemers eerder in vaste dienst te nemen.

Op 1 januari 2020 zal de Wab in werking treden. De komende tijd ga ik de wijzigingen in het arbeidsrecht met de komst van de Wab doornemen, zodat u hiervan vóór 2020 op de hoogte bent en weet waar u rekening mee moet houden. 

In deze eerste blog ga ik het hebben over de nieuwe ontslaggrond en de daarbij horende verhoging van de ontslagvergoeding.

Cumulatiegrond voor ontslag

In het huidige ontslagrecht moet sprake zijn van minimaal één van de in de wet genoemde limitatieve ontslaggronden om een arbeidsovereenkomst bij de kantonrechter te kunnen ontbinden.

Vanaf 1 januari 2020 is er een nieuwe ontslaggrond waarmee de arbeidsovereenkomst via de kantonrechter kan worden ontbonden: de zogenaamde cumulatiegrond.

In 2015 is het ontslagrecht met de inwerkingtreding van de Wet werk en zekerheid (Wwz) gewijzigd. Vóór 2015 was het mogelijk om met een combinatie van verschillende gronden de kantonrechter te verzoeken de arbeidsovereenkomst te ontbinden. Zo kon er een ontbindingsverzoek worden ingediend indien een werknemer niet zo goed functioneerde (maar niet zo slecht dat sprake was van disfunctioneren) en met wie ook een verstoorde arbeidsrelatie was ontstaan. De kantonrechter berekende aan de hand van de kantonrechtersformule een passende ontslagvergoeding.

In het huidige ontslagrecht onder de Wwz moet iedere ontslaggrond op zichzelf volledig onderbouwd worden. Combinaties van meerdere ontslaggronden zijn niet meer mogelijk. Rechters toetsen vrij strikt of een ontslaggrond voldragen is, als gevolg waarvan minder snel tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst kan worden overgegaan. Omdat dit door de wetgever onwenselijk is bevonden, is besloten om de ontbindingsmogelijkheden te verruimen door de cumulatiegrond toe te voegen.

Wat houdt de cumulatiegrond in?

In artikel 7:669 lid 3 BW is de cumulatiegrond als sub ‘i’ toegevoegd aan de bestaande a t/m h gronden. Deze cumulatiegrond luidt als volgt: “een combinatie van omstandigheden genoemd in twee of meer van de gronden, bedoeld in de onderdelen c t/m h, die zodanig is dat van de werkgever in redelijkheid niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren.”

De gronden c t/m h waarnaar wordt verwezen zijn kort gezegd: regelmatige ziekte, disfunctioneren, verwijtbaar handelen en/of nalaten, gewetensbezwaren, verstoorde arbeidsrelatie of een andere grond.

Door invoering van de cumulatiemogelijkheid kan met meerdere niet volledig voldragen gronden toch een ontbindingsprocedure worden gestart. Het opbouwen van een ontslagdossier wordt hiermee iets gemakkelijker gemaakt. Wel geldt nog steeds dat de gecombineerde gronden goed onderbouwd moeten worden.

Hogere ontslagvergoeding bij cumulatiegrond

Het (iets) gemakkelijker worden van het ontbinden van de arbeidsovereenkomst heeft wel zijn uitwerking in de hoogte van de ontslagvergoeding. Een werknemer kan namelijk maximaal een halve transitievergoeding extra krijgen wanneer de arbeidsovereenkomst met de cumulatiegrond wordt ontbonden.

reijnders advocaten volgt de wijzigingen in het arbeidsrecht op de voet en houdt u uiteraard op de hoogte van deze ontwikkelingen.

Wilt u meer weten over dit onderwerp? Neem contact op met Eline: